Here,
wie kent mij beter dan U?
In
mijn onvolkomenheid kom ik tot U,
want
U kent mij volkomen.
Uw
volmaaktheid maakt,
dat
ik mijn masker kan afwerpen,
mezelf
kan zijn,
niet
hoef te lachen wanneer ik wil huilen
en
niet hoef te huilen als ik wil lachen.
Om
dat te begrijpen schieten woorden te kort,
is
mijn verstand ontoereikend,
kan
ik alleen maar stil worden voor U.
Uw
Geest drijft mij naar U toe,
vluchten
kan niet,
ik
zou trouwens niet weten waarheen;
de
hele wereld hebt U in Uw hand,
overal
kom ik U tegen,
aan
Uw lange arm ontkomt niemand,
want
U bent God, de Alomtegenwoordige,
die
zelfs de dóód het nakijken geeft.
U
doet mij een groot licht zien
dat
de duisternis doet wijken,
waarbij
de nacht wordt als de dag
en
U in alles zichtbaar wordt.
Bij
U hoef ik niet op mijn tenen te lopen;
mijn
onvolkomenheid durf ik te bekennen
Zonder
bang te zijn voor represaïlles,
voor
demotie of ontslag;
dagelijks
ziet U mijn stuntelig begin,
voor
Uw oog blijft niets verborgen;
en
toch,
tóch
kan ik bij U volkomen kind zijn,
mij
veilig voelen zoals Uw eigen Kind
die
aan kinderen een boodschap had.
In
Hem stelde U zich kwetsbaar op
zodat
ik mijn kwetsbaarheid mag tonen,
U
niets hoef te verbergen
óók
niet mijn diepe afhankelijkheid van U.
Heer,
dit
geeft mij een gevoel van intens geluk,
het
overweldigt mij,
ik
wandel langs een water van rust.
In
mijn eenzaamheid grijp ik Uw hand,
mijn
leegten vult U op;
in
de stilte bent U hoorbaar:
een
lieflijke Naam die ruist langs de wolken.
U
doet mij vandaag al delen in Uw liefde:
U
maakt mij tot een lichtschip in de nacht,
een
baken voor wie U zoekt.
Here,
wie kent mij beter dan U?
Verdiep
mijn geloof in U,
toets
mijn werkelijkheid aan Úw idealen
en
wees mijn Gids op heel mijn levenspad.
Gebed
gemaakt op Psalm 139
door
Anton Roem
