Wintertijd
Wintertijd, vaak eenzaamheid
de straten zijn met sneeuw bedekt
gordijnen dicht, geen enkel licht
alles is dan toegedekt.
Mensen, in dikke vachten
beschermd tegen de bittere kou
Strenge, soms hele strenge nachten
kwam de lente nu maar gauw!
Zo zit daar op een stoeltje
een oudje, geen mens om haar heen
't is maar een heel koud boeltje
en ieder laat haar alleen.
Hij die omziet naar de eenzamen
legt zachtkens een hand op haar
Die hand doet haar verwarmen
dat draagt haar ieder jaar.
Coby Duifhuizen.
terug